Bijna iedere wielertoerist heeft het er wel eens over, zeker nu de lange broek weer de kast in mag. Scheer ik nou wel of niet mijn benen?!

Kijk, alle profs scheren hun benen en of de reden nou is dat het beter masseert of dat je bij wonden geen last hebt van haren erin of dat het gewoon esthetisch verantwoord is. Maar gaat de toerfietser hierin mee? Teneerste moet je je vrouw al enthousiast krijgen, want ondanks dat geschoren benen in je wielertenue goed staan, loop je natuurlijk niet de hele zomer in je wielertenu. En eerlijk is eerlijk; als je aan het winkelen bent of misschien een dagje op het strand ligt, zien die gladde kale benen er opeens veel minder stoer uit.

Het grappige is dat iedere man gewoon vraagt: ga je nog scheren of niet? Doorvragen doen ze eigenlijk niet. Hoe? Wat? Waarom? En dat snap ik wel want dan wordt het al snel een beetje genant gesprek voor de mannen. Dus vandaar dat ik dacht: Laat ik eens testen hoe je je benen scheert zodat dit je misschien helpt om zelf ook de stap te zetten. (of misschien helpt dit om het juist nooit te gaan doen). Iedere renner die zijn benen al scheert mag dit artikel overslaan want iedereen heeft natuurlijk zijn eigen manier. Dit is meer voor de scheermaagden.

Vrouw akkoord en dan?
Eigenlijk vindt mijn vrouw het helemaal niets dat ik mijn benen ga scheren maar in het kader van dit artikel heb ik haar kunnen overhalen. Maar daarna? Stiekem vind ik het toch een beetje raar om je benen te moeten scheren. Maar goed, als ik nu een keer goed scheer, heb ik daar het hele seizoen lekker plezier van (als ik mijn wielerbroek aan heb tenminste). Dat is dan direct de eerste, ietwat naïeve gedachte. “Denk je dat je maar een keer hoeft te scheren?” “Haar groeit weer aan he!” – mijn vrouw zet me weer met beide benen op de grond. Beetje stom van me, maar ik had er gewoon nog nooit echt zo over nagedacht. Dus niks één keer scheren in het seizoen. Hmmm… dan maar eerst eens een proefstukje zetten op mijn scheenbeen om te kijken hoe snel het weer aangroeit. Dat duurt inderdaad ongeveer een week (tenzij je echt super glad wil, dan moet je dagelijks aan de bak), maar een week is goed te doen.

Het echte werk
Eerst maar een tondeuse om grotendeels de haren weg te scheren. Dan komen er opeens rare vragen naar boven: tot waar scheer je je eigenlijk? Tot net aan de rand van je wielerbroek? Nee dat ziet er stom uit wanneer je in een korte broek loopt. Dus dan maar tot de lies. (dit soort, voor de man vreemde vragen is direct de reden waarom renners onderling er niet over hebben). Het rechter been is zo goed als kaal en is klaar voor het scheermesje en scheerschuim. Wanneer je direct met een scheermesje begint gaat het heel lastig als je haren nogal lang zijn, dus eerst voorbewerken met een tondeuse.

Bad vol laten lopen (maar een douche gaat ook prima) benen even lekker warm laten worden, insmeren met scheerschuim dat net als bij je baard net even lekkerder scheert. Dan met het scheermesje langzaam van beneden naar boven (tegen de haargroeirichting in), dan wordt het resultaat het mooist. Ik doe eerst het onderbeen en dan het bovenbeen. Het onderbeen gaat het makkelijkst zittend (of liggend in bad) het bovenbeen gaat beter staand. Mijn eerste halen zijn opvallend zacht. Ik verwachtte een zelfde gevoel als wanneer ik mijn baard scheer, maar de haartjes op je been zijn natuurlijk veel minder stoppelig. Dus zonder bloederige taferelen is mijn rechterbeen helemaal glad. Dat is dus een meevaller.

Wat niet een meevaller is, is de tijd die het kost. Serieus… wat een gedoe. Misschien wordt je er handiger in wanneer je het vaker hebt gedaan maar je been is toch een groter oppervlak dan het begroeide gedeelte van je gezicht. En het controleren of je alle haartjes hebt gehad en geen plekken hebt overgeslagen… pfff.

Omdat ik duidelijk het verschil wilde voelen heb ik een dag rondgelopen en rondgefietst met een behaard en een geschoren been. Wat dan opvalt, is dat je been raar aanvoelt, glad! Als ik er naar kijk heb ik een beetje een associatie met zo’n kale kat (een Sphynx voor de liefhebber). Ik moet er nog even aan wennen, ben ik bang. Tijdens een rondje fietsen met een geschoren been merk ik al snel dat ik in de knieholte een vreemde kriebel heb… bij thuiskomst blijkt dat ik aan de achterkant van mijn been in de knieholte aardige plukken haar heb overgeslagen. Dus dat moet nog even over worden gedaan, daarnaast jeukt het been ook af en toe een beetje, de eerste 2 dagen. Insmeren met gewone creme is de oplossing gelukkig. Dat is eigenlijk hetzelfde als met gewoon (baard)scheren behalve dat je niet met dure aftershave in de weer hoeft. Daarbij nog de tip om niet te hoog in de lies te scheren omdat daar de meeste irritatie vandaan komt. (maar deze tip is voor mijn rechterbeen nu te laat). Maar nadat je benen gewend zijn aan het scheren verdwijnt de jeuk.

Verder fiets het prima. Het linker been ook maar op dezelfde manier scheren. De achterkant maar even extra goed doen en klaar ben ik. (voor deze week dan)

Lang verhaal maar hier in het kort de stappen:

  • tondeuse benen kaal maken
  • onder douche of in bad
  • scheerschuim en scheermesje
  • van beneden naar boven scheren
  • let op de achterkant en knieholtes (vraag eventueel je vriendin/vrouw je te helpen)
  • insmeren met creme
  • en fietsen maar

Persoonlijk vind ik het wel heel veel gedoe, dus of ik het weer ga doen is afhankelijk van alle reacties dit seizoen en of ik na een heel seizoen nog steeds zin heb in wekelijks scheren.

En dan stop ik nu met dit ongemakkelijke onderwerp en ik wil er ook niet meer over praten. Vanaf nu praat ik alleen nog maar over mannendingen!

Gerelateerd