Dat de nieuwe Merida Reacto eraan zat te komen was natuurlijk een publiek geheim. Afgelopen jaar is hij al gespot in de Tour de France. Helaas heeft Merida momenteel geen WorldTour-team dat het sponsort. Zonde, want afgelopen week heb ik gemerkt dat de nieuwe Reacto een WorldTour-waardige fiets is. Ik was namelijk samen met Merida in Benicàssim voor de lancering van de vijfde generatie van de Merida Reacto. En ik kan je vast verklappen dat dat een genot was. Zowel de fiets, het weer als de omgeving.
Vijfde generatie Merida Reacto
De eerste generatie aerodynamische Reacto komt uit 2011. Destijds was het de inmiddels overleden Jürgen Falke die de aerodynamische features van zijn favoriete tijdritfiets meenam in de ontwikkeling van de Reacto. Deze was vooral snel maar verre van comfortabel. We zijn nu 15 jaar verder. Bij de nieuwe, vijfde generatie van deze Reacto heeft Merida een enorm goede balans weten te vinden tussen aero en comfort.
Ruim vier jaar geleden is er gestart met de ontwikkeling van deze nieuwe Merida Reacto, waarbij er een aantal focuspunten op papier zijn gezet. Voor deze Reacto was het doel om de 200-watt grens te benaderen volgens het protocol van het vooraanstaande Duitse Tour Magazine. Verderop zal ik dit uitleggen. Verder moet het comfort moet behouden blijven en waar mogelijk nog verbetert worden. De clearance voor de banden moet naar 32 mm. Het gewicht van de fiets moet naar de UCI-limiet van 6.8 kg. Daarbij was het doel dat het qua design ook echt een nieuw frame zou worden, en niet een upgrade van de vierde generatie. Een mooie uitdaging voor de design-afdeling om een nieuw maar herkenbaar Reacto-frame te ontwikkelen met de eerder genoemde technische punten.
CFD-analyse en windtunneltesten
De ontwikkeling van Merida vindt plaats in Duitsland. De R&D-afdeling van het Taiwanese merk is gevestigd in Magstadt. Het team dat de afgelopen jaren aan de nieuwe Reacto heeft gewerkt, bestaat ook uit Duitse engineers. Duitsland staat toch wel bekend om de hoge eisen die het aan producten stelt, en dat zie ik ook terug in de ontwikkeling van deze Reacto. Voordat wij op pad konden met de nieuwe Reacto werden we meegenomen in de ontwikkeling. Van het design tot de uitwerking van de belangrijkste punten, CFD-analyses en windtunneltesten. En dan is het vooral interessant om te horen waarom zij bepaalde keuzes hebben gemaakt die uiteindelijk tot het eindresultaat hebben geleid.
CFD staat voor Computation Fluid Dynamics waarbij de luchtstroom virtueel wordt nagebootst. Hiermee hebben ze eerst alle afzonderlijke componenten geanalyseerd, om de kritieke punten van het frame goed in beeld te krijgen. Na veel virtuele testen zijn er prototypes ontwikkeld, waarmee ze in de windtunnel van Immenstadt verder zijn gaan testen en meten. De volgende stap was het opbouwen van deze prototypes voor ‘real-life’ testen, om tot het finale resultaat te komen. De geometrie van de nieuwe Reacto is identiek aan zijn voorganger. Het enige verschil is dat de zadelpen geen setback meer heeft, waardoor je 15 mm meer naar voren zit.
108 gram lichter systeemgewicht
Het systeemgewicht van het frame heeft Merida met 108 gram lichter weten te maken. Het systeemgewicht is een frame met voorvork en daarbij alle componenten zoals boutjes, spacers, zadelpenklem etc.. Tijdens de ontwikkeling is er een prototype geweest waarbij er nog eens 50 gram is bespaard op het frame, maar deze bleek tijdens de ‘real-life’ test te veel aan stijfheid te verliezen waardoor dit nadelig werd voor de rij-eigenschappen. Een bewuste keuze van Merida dus, om het frame op sommige plekken niet te licht te maken. Het systeemgewicht is 1616 gram. Zo is er bijvoorbeeld ook gekozen om de vorm van de voorvork te wijzigen. De vorkpoten zijn vanaf de zijkant gezien breder geworden, dit levert aerodynamisch voordeel op. Hierdoor is de vork in gewicht wat toegenomen, maar dit weegt niet op tegen het voordeel van de aerodynamische.
Gewicht hebben ze op ander plekken dan weer weten te winnen zodat de totale besparing dus op 108 gram uitkomt. De zadelpen is veel smaller geworden, maar heeft nog altijd de S-Flex-techniek voor extra demping. Merida heeft aan de onderkant bij het bracket een ruimte ontwikkeld waar de (Shimano) batterij onder in het frame wordt gemonteerd. Doordat deze dus niet meer in de zadelpen zit, is deze zo smal mogelijk gemaakt. Dit is aerodynamisch veel voordeliger, maar ook lichter. Praktisch is er onderaan een klepje gemaakt, zodat je makkelijk bij de batterij kan mocht dat nodig zijn.
Ook is er bij de zitbuis veel gewicht bespaard door deze bij het wiel zo dun mogelijk te maken. Vaak zie je bij aerobikes dat het frame mooi rondom het achterwiel loopt, maar uit de windtunnel is gebleken dat dit hier geen aerodynamisch voordeel oplevert. Daarom heeft Merida ervoor gekozen om op die plek gewicht te besparen.
Typisch Reacto-frame
Qua vorm kan je echt goed zien dat het om een nieuw Reacto-frame gaat. Het totaalplaatje is aan de voorkant (bij het balhoofd en de voorvork) forser geworden, terwijl de achterkant van het frame (de zitbuis, bovenbuis en zadelpen) veel slanker is vormgegeven. De zadelpenklem is verplaatst naar de achterkant, en de zadelpen wordt nu met twee schroeven vastgezet in het frame. De aansluiting van de seatstays op de zitbuis is daar overigens wel veel breder, en vormt een soort ‘vleugel’ voor aerodynamisch voordeel.
Opvallend is ook dat Merida de onderbuis smaller heeft gemaakt, daar waar een dikkere onderbuis in combinatie met bidons juist een betere airflow oplevert. Maar wanneer de bidons niet aanwezig zijn is de negatieve impact juist groter, waardoor dit voor de profs zelfs nadelig is als ze in de finale zonder bidons rijden. Reden voor Merida om te kiezen voor een smalle onderbuis. Voor profs en wielrenners die alleen voor het beste gaan, heeft Merida hiervoor aerodynamische bidons en houders ontwikkeld.
De afwerking van het frame is erg netjes, en strak. Het kapje bij het balhoofd sluit bijvoorbeeld heel strak aan en ook de koelvinnen en remklauw vallen heel mooi in de voorvork. Het valt dan ook op dat het rubbertje van de zadlepenklem en het kapje van het stuur niet helemaal mooi aansluiten, zoals je kan zien op de foto’s. Navraag leert dat dit de eerste onderdelen zijn die uit de mal kwamen, en dit nog niet de definitieve productieversies zijn. Bij de Reacto-modellen die vanaf vandaag verkocht worden is dit strak afgewerkt.
Futuristische cockpit
Het meest opvallende aan de nieuwe Reacto is de cockpit. Als in Spanje het doek eraf gaat, is dit dan ook het eerste dat opvalt. Een heel futuristisch smal stuur met een knik in het midden. Net als bij het frame heeft Merida veel CFD-analyses en de nodige windtunneltests gebruikt bij de ontwikkeling van dit stuur. Het stuur is bovenop bij de shifters slechts 305 mm breed. Onderin in de beugel meet deze 380 mm. Dit is de meest smalle uitvoering voor de kleinere framematen XXS, XS en S. Daarnaast is er een 325/400 mm voor de maten M en L en een 345/420 mm cockpit voor framemaat XL.
Zoals gezegd is Merida vier jaar geleden al begonnen met de ontwikkeling van deze nieuwe Reacto inclusief deze aerodynamische cockpit. Vanaf 1 januari 2026 heeft de UCI nieuwe regels ingevoerd m.b.t. stuurbreedte en de stand van de shifters. Met die nieuwe regelgeving werd Merida onaangenaam verrast, want deze cockpit voldoet niet aan deze regels. Dit komt vooral door de flare van het stuur, waardoor de shifters te ver naar binnen komen te staan. Merida heeft hierin snel geschakeld, en inmiddels is er ook een vierde cockpit van 345/380mm geproduceerd die wel voldoet aan de eisen van de UCI.
Naast de cockpit heeft Merida ook getest met een speciale aerodynamische houder voor je fietscomputer die naadloos aansluit op deze cockpit. Dit levert geen voordeel op ten opzichte van een reguliere houder. Dus er zit een reguliere houder op.
De ‘200-wattbarrière’
Een van de focuspunten van Merida was het benaderen van de 200 watt-grens. Even uitleggen wat die 200 watt grens is. Het protocol van de aerotest van het Duitse Tour Magazine is een volledig afgemonteerde fiets met dummybenen die met 84 omwentelingen per minuut 45 km/u rijdt. Daarbij draait de fiets ten opzichte van de luchtstroom in een hoek tussen -20 tot +20 graden. De energie die het kost om dit te bereiken wordt hier gemeten. Hoe minder watt het kost hoe aerodynamischer de fiets is. Het benaderen of breken van die 200 watt-grens is voor een fiets die enkel rechtdoor gaat geen hele grote uitdaging. De uitdaging zit vooral in de variabele omstandigheden binnen de range van -20 tot +20 graden.
Merida heeft voor de nieuwe Reacto drie ’topmodellen’. Het frame, dat is gemaakt van hoogwaardig CF5-carbon, kent drie verschillende setups. Daarbij is de Reacto One, die ik heb gereden, de snelste uitvoering en met deze setup heeft Merida de 200-wattbarrière weten te doorbreken! Uit de test komt namelijk 196 watt, bij een gewicht van 7,4 kg. De kanttekening daarbij is dat dit wel is met de smalle cockpit, dat niet in koers gebruikt mag worden. De fiets is verder afgemonteerd met een ‘1-by’ Shimano Dura Ace Di2-groepset in combinatie met Classified en Rotor Alduh crankset. De combinatie van een aerodynamisch voorblad en het weglaten van de voorderailleur verlaagt de weerstand. Hierdoor heb je een aerodynamisch voordeel én wel het volledige bereik van 24 versnellingen.
Merida Reacto Team
De Merida Reacto Team is de lichtste versie met de Vision 5D-cockpit, die UCI is goedgekeurd. Deze weegt 7,1 kg en uit de test komt 203 watt. En daarmee heeft hij 8 watt minder weerstand ten opzichte van de vierde generatie Reacto. Daarmee zit de UCI-legale Merida Reacto bij de snelste fietsen die in de WorldTour worden gereden. Deze is verder opgebouwd met de Shimano Dura Ace di2-groepset.
Hij is dan wel heel snel, maar weegt nog steeds 300 gram meer dan de UCI-limiet. Dit is wel met een standaard setup met 160 mm schijven, spacers onder het stuur en gewone banden. Daarnaast zijn er bij de remklauw ook Merida’s koelvinnen gemonteerd. Wanneer je deze eraf haalt, 140 mm schijven monteert en kiest voor een andere set banden zit je al aan deze 6.8 kg.
Merida Reacto 10K
Daarnaast is er de Merida Reacto 10K en deze heeft ‘best of both worlds’. Deze is opgebouwd met Merida’s aero cockpit, een SRAM Red Etap AXS-groepset en komt daarmee uit op een weerstand van 202 watt bij 7,2 kg. Overigens geldt voor al deze drie topmodellen dat ze zijn uitgerust met wielen met minimaal 60 mm hoge velgen.
Naast de drie topmodellen heeft Merida in totaal 10 uitvoeringen van de Reacto. Dat begint bij de Reacto 4000 die is gemaakt van een iets zwaardere CF3 carbon. Deze kost € 2.599,- en is opgebouwd met mechanische Shimano 105, een gewoon rond stuur en lage aluminium wielen. In de windtunnel komt deze uit op een weerstand van 215 watt bij een gewicht van 9 kg. Ga je deze upgraden met een 60 mm wielset, dan levert dat 5 watt winst op en kom je op 210 watt weerstand. Daarmee is hij nog sneller dan sommige high-end fietsen die in de WorldTour gebruikt worden. Voor renners met een kleiner budget een erg interessante fiets om mee te koersen.
Vamos, de eerste indruk!
Tijdens de presentaties kregen we veel informatie over de ontwikkeling en keuzes van Merida, die erg interessant zijn. Maar het mooiste is natuurlijk dat we met de Reacto op pad gaan, en ook echt kunnen ervaren hoe deze rijdt. Als we bij het hotel buiten komen na de presentaties, staan alle fietsen klaar. Even zoeken naar de juiste naamsticker, en daar staat de Merida Reacto One voor mij klaar. Zoals eerder al beschreven is deze afgemonteerd met een combinatie van Shimano Dura Ace Di2 en Classified. Een enkel aero-voorblad met Rotor-crankset en de smalle 325/400mm aero cockpit. Het frame heeft een mooie ‘passion red/slate grey’ kleurstelling.
Het zadel is al door de mecanicien op de juiste hoogte gezet en mijn pedalen zijn gemonteerd. Als ik mijn fietscomputer in de mount heb geklikt, ben ik klaar om te gaan. De eerste rit is een gezamenlijke groepsrit, waarbij we eerst een schitterend fietspad langs de kust volgen voordat we de heuvels intrekken. Ik moet in het begin even wennen aan het schakelen met Classified. Shimano Dura Ace werkt gewoon zoals je gewend bent, echter heb je een enkel voorblad waardoor je niet weet of je virtueel op het binnen- of buitenblad rijdt. Als ik zo’n vijf kilometer lekker aan het fietsen ben, bedenk ik me dat ik qua houding en gevoel moeiteloos op de Reacto ben weggereden. Alsof ik deze fiets al veel langer rijd.
Snel en Stabiel
Nu heeft de Reacto dezelfde geometrie als zijn voorganger en de Merida Scultura. Reden hiervoor is dat profwielrenners moeiteloos kunnen switchen tussen de twee modellen, omdat de houding met dezelfde geometrie hetzelfde is. Aangezien ik zelf een Merida Scultura rijd, is het niet verrassend dat ik er zo op wegrijd. Maar qua rij-eigenschappen kost het me helemaal geen moeite om aan deze nieuwe Reacto te wennen. Zelfs niet met het aerodynamische smalle stuur. Gedurende het seizoen zit ik regelmatig op een andere fiets, waarbij de tijd om er aan te wennen voor mij een goede graadmeter is over de eigenschappen van een fiets. Dat is natuurlijk persoonlijk, maar het feit dat ik moeiteloos met deze nieuwe Reacto wegrijd beloofd veel goeds.
De fiets voelt heel stabiel en is lekker in balans. Het compacte stuur reageert heel direct en stuurt lekker strak. Wat ze echt goed hebben gedaan bij Merida is dat ze de fiets erg stabiel hebben weten te houden in combinatie met dit stuur. Een smal en compact stuur maakt het stuurgedrag al snel wat nerveus, maar de Reacto reageert heel voorspelbaar. Ook als ik ga staan op de pedalen kan ik de fiets lekker van links naar rechts ‘gooien’ terwijl deze heel steady blijft.
Nu rijden we in de kuststreek ten noorden van Valencia. Waar zee is, is wind. Dat maakt met deze Reacto weinig uit. De Reacto One is uitgerust met DT Swiss Arc 1100 wielen, met 65 mm hoge velgen. Ondanks die hoogte verbaas ik me over de impact van de wind op deze wielen. Deze is namelijk minimaal. Ik kan prima met één hand aan het stuur wat drinken of eten pakken. Als we wat meer richting het binnenland gaan is ook fietsen zonder handen geen probleem.
Klimmen met een aerobike
Waar je voorheen de Reacto en Scultura nog kon bestempelen als de wat zwaardere aerobike en de lichtere klimfiets, is dat nu niet meer aan de orde. Het gewicht van de Reacto is vergelijkbaar met de Scultura, waardoor wedstrijdrenners geen keuze meer hoeven te maken. Dat wil niet zeggen dat hiermee de Scultura zal verdwijnen, want Merida blijft beide modellen ontwikkelen. Dit omdat het qua rij-eigenschappen twee verschillende fietsen zijn, voor uiteenlopende doelgroepen. Kort door de bocht kan je zeggen dat de Reacto de stijve fiets is en de Scultura de meer comfortabele. Zo kan de renner zelf een keuze maken, zonder dat er bij één van deze twee modellen concessies gedaan hoeven worden.
Het lichte gewicht van de Reacto zorgt er uiteraard wel voor dat er makkelijker mee geklommen kan worden. Als we meer het binnenland intrekken volgt er een mooie, maar onregelmatige klim. Nu zit ik niet op de lichtste uitvoering van de Reacto, maar deze klimt lekker. Wel merk je met het smalle stuur, dat je iets minder ruimte hebt om je handen op het stuur te plaatsen.
Tijdens de beklimming wil ik een aantal keren schakelen tussen het binnen- en buitenblad, en dan merk ik dat het toch wat onhandig is dat ik niet kan zien op welke versnelling ik nu rijd. Daarbij zit er een ‘stand-by’ modus op, waardoor de eerste klik nog niet direct reageert. Als de naaf uiteindelijk wel reageert schiet ik ineens naar een hele lichte versnelling, want blijkbaar reed ik nog virtueel op het buitenblad. Dit zal ongetwijfeld wennen, maar daarvoor heb ik nu te kort met dit systeem gereden. Daarnaast doet het niks af aan de rij-eigenschappen van de Reacto, want daar ben ik van onder de indruk.
Comfortabel en toch stijf
In 2014 reed ik voor het eerst op een Reacto. Dit was de tweede generatie, en die was voor zijn tijd snel, maar stuiterhard. Aerodynamisch, stijf, lichtgewicht en comfortabel waren geen goede combinatie. Tot op de dag van vandaag is dit overigens nog altijd zoeken naar de sweetspot. De vierde generatie van de Merida Reacto omschreef ik al als comfortabel, maar daar doet deze nieuwe Reacto nog een schepje bovenop. Als je deze fiets blind zou testen, merk je niet dat je op een aerobike zit. De achterkant van het frame is slanker geworden, waardoor het nog beter de trillingen absorbeert zonder dat dit te koste gaat van stijfheid. Daarbij rijd ik op een setje 30 mm-banden die ook zeker een bijdrage leveren aan dit comfort. Officieel is er dus ruimte voor banden tot 32 mm waarbij er nog voldoende clearance overblijft.
De stijfheid van het frame is zoals gezegd erg goed. Sterker nog, hij is stijver dan zijn voorganger. Bij het bracket is de stijfheid namelijk van 60 Nm naar 64 Nm gegaan. Bij het balhoofd was dit 90 Nm bij de vierde generatie en dat is nu 93 Nm. Hij reageert heel direct bij het aanzetten, en je trekt hem vlot op gang. Of je nu zittend op het zadel je kracht overbrengt in een beklimming, of staand op de pedalen een volle sprint aangaat. Het frame reageert fel en je merkt dat je snel vooruitgaat. Bij deze Reacto ben ik daarbij vooral onder de indruk van de stabiliteit die het frame heeft. Hierboven heb ik dat ook al even vermeld, maar die stabiliteit is vooral bij een volle sprint goed merkbaar. De fiets houdt een hele steady lijn en geeft een gecontroleerd en betrouwbaar gevoel. Zeker bij een fiets met een compact stuur is dat opvallend en knap gedaan.
Met zo’n smal stuur moet je wel een kleine concessie doen. Want die stabiliteit die de Reacto aan de voorkant in het frame en de cockpit heeft, maakt dat het insturen van een bocht op hoge snelheid iets meer moeite kost. Ik zeg bewust ‘iets meer moeite’, want ik merk het maar het is zeker niet storend. Het is juist die stabiliteit die ook in de afdaling zorgt voor een heerlijk stabiel en voorspelbaar rijgedrag. En als we de eerste drie serieuze bochten op snelheid hebben gehad, ben ik er aan gewend.
Merida Reacto line-up
Hierboven heb ik de drie topmodellen al kort benoemd. Deze topmodellen hebben elk een specifieke afmontage, gericht op gewicht, snelheid of de combinatie ervan. De Reacto One zoals ik hem heb gereden in Spanje kost € 11.499,- en is de snelste uitvoering. De Reacto 10K en Reacto Team kosten € 10.999,-. De eerder genoemde Merida Reacto 4000 kost € 2.599,- en is daarmee de ‘instapper’ uit de reeks.
Een hele interessante fiets in de line-up is de Merida Reacto Pro. Interessant omdat deze is opgebouwd met Shimano Dura Ace Di2 met 4IIII Powermeter, Merida Team SL cockpit en DT Swiss ARC1600 wielen. Het prijskaartje van deze fiets is € 8.499,-. Dat is nog steeds veel geld, maar scherp gezien de specs.
Conclusie
De nieuwe Merida Reacto is een echte aero-racer die aanvoelt als een allrounder. En dat bedoel ik uiteraard positief. De Reacto is stijf, direct en heeft de looks van een echte aero-racer. Maar tegelijkertijd heeft het de stabiliteit , gewicht en het comfort die ik gewend ben van de Merida Scultura. Deze Reacto is gemaakt als snelle koersfiets, maar door de fijne rij-eigenschappen leent hij zich ook perfect voor rustige ritten. Al blijft je wel lekker diep zitten zoals dat hoort bij een koersfiets.
Persoonlijk zou ik eerder kiezen voor een Reacto met een volledige SRAM of Shimano-groep, in plaats van de combinatie met Classified. Het aerodynamische stuur vind ik een hele fijne toevoeging. Het is wel even belangrijk voor wedstrijdrenners om hierbij het juiste UCI goedgekeurde stuur erbij te bestellen, maar hier zal de dealer je natuurlijk bij helpen. Qua prijs is de gehele line-up vergelijkbaar met de prijzen zoals je deze van Merida gewend bent. Deze Reacto One steekt daar met € 11.499,- iets bovenuit door de ‘exotische’ specs. Daarnaast hebben ze met de Reacto Pro juist weer een goeie deal, waarbij je high-end specs krijgt voor een relatief scherpe prijs.
via Merida
