Het crossseizoen gaat weer beginnen. En als je dan een cyclocrosser mag testen, dan is een echt crossparcours wel een vereiste. Daarom had Stevens samen met verdeler Carbonbike een testdag georganiseerd in Baal. Bij het Sven Nys Cycling Center, waar we ook nog eens werden voorzien van een heerlijke lunch. In het middelpunt van de belangstelling stond de nieuwe Stevens Super Prestige cyclocrosser die onlangs werd gereleased.
Stevens is een van de merken die nog vol inzet op cyclocross. En daarom hebben ze hun Super Prestige vernieuwd. En die Steven Super Prestige heeft nogal een indrukwekkende geschiedenis. Ik noem een paar namen die op een Stevens crosser hebben gereden. Denk aan Mathieu van der Poel, Wout van Aert, Sanne Kant, Niels Albert, Marianne Vos, Sven Vanthourenhout, maar ook Annemarie Worst, Yara Kastelijn en mijn favoriet, Laurens Sweeck. Best indrukwekkend, als je je bedenkt dat dit niet eens alle renners en rensters zijn.
De Super Prestige
Goed, weer even terug naar de fiets. Stevens heeft dus de Super Prestige vernieuwd. Het frame van carbon is aangepakt. In het kort: het gewicht is omlaag gegaan en de geometrie is iets agressiever gemaakt voor een nog directer stuurgedrag. De slogan van Stevens over deze nieuwe crosser is dan ook: “Lighter. Sharper. Faster.” De frameset in maat 56, dus inclusief voorvork, weegt 1415 gram. Dat is toch zo’n 14% lichter dan de vorige. En voor het ontwerp hebben ze geprobeerd een klassiek ogend frame te ontwerpen. En dat is zeker gelukt. De lijnen zijn weer veel strakker dan het vorige model. Mooier wat mij betreft.
Meer ruimte bij de achtervork
Bij de overgang van de zitbuis naar de liggende achtervork is nu meer ruimte voor het achterwiel. De reden is niet dat je nu met bredere banden kan rijden, want de maximale UCI-bandbreedte van 33 mm is nog steeds de regel bij cyclocross. De reden van de extra ruimte is dat zo de banden minder snel gaan aanlopen bij plakkerige modder.
Ook hebben ze de bovenbuis aan de onderkant vlak gemaakt, waardoor je hem makkelijker moet kunnen tillen en schouderen. Het frame is UDH ready, wat fijn is voor de Sram rijders. Als we naar de geometrie kijken, zien we verder dat de balhoofdhoek nog een halve graad steiler is geworden maar dat tegelijkertijd de wielbasis langer is geworden om zo toch de stabiliteit te vergroten. Ook is de cranklengte voor de meeste maten kleiner geworden. Zo heeft een maat 56 nu een 170 mm crankarm.
Alleen nog elektronisch schakelen
Stevens levert deze crosser alleen met elektronische groepsets. Dat vraagt minder onderhoud dan mechanische kabels. Er kunnen volgens Stevens nog wel een mechanische kabels door het frame, maar met die afmontage worden ze niet meer door ze verkocht. Er zijn twee complete fietsen te koop, naast de optie van een losse frameset. Veel wedstrijdrenners zullen toch voor een losse frameset gaan omdat je dan de fiets kan opbouwen met je eigen onderdelen, al dan niet gesponsord.
De Super Prestige ULT weegt 7,7 kilo en kost € 4.399,-. Deze versie heeft een Shimano Ultegra Di2 2×12 groepset, Leeze CC 45 BASIC AR wielen en Schwalbe X-One R Evolution 33 mm banden. De kleur heet Cross Spectrum wat in de praktijk vooral wit is met de verschillende kleuren van de regenboogtrui op de voor- en achtervork.
De Super Prestige Rival heeft een gewicht van 8,0 kilo en kost € 3.399,-. Dit model gebruikt een SRAM Rival AXS 1×13 groepset met DT Swiss E 1800 Spline wielen en is gespoten in de kleur Fenland Green. Beide uitvoeringen zijn er in de maten 48, 51, 54, 56, 58 en 61.
Eerste indruk
Op het terrein van het Sven Nys Cycling Center heb ik na de presentatie een paar rondjes kunnen rijden. Het parcours heeft van alles wat je wil als crosser. Klimmen, dalen, kort draaien en keren, snelle bochten, trappetjes, etc etc. Er was zelfs een autobandenhindernis. Het parcours lag er hard bij dus het werden snelle rondjes. De wendbaarheid is echt opvallend goed. Snel keren en draaien doet hij met veel controle. Dus ook wanneer je de typische haakse bochten wil nemen terwijl de snelheid er bijna helemaal uit is. Je kan heel snel van koers wisselen als je voorganger besluit om echt stil te gaan staan. En dat is wat je wil met een cyclocrosser. Snel kunnen sturen, maar niet de controle over de fiets verliezen.
Door dit gevoel was ik erg benieuwd of dit niet ten koste zou gaan van het stabiele wat je wil hebben tijdens de snelle afdalingen. Door de geometrie met de iets langere wielbasis krijg je toch genoeg controle op die afdalingen. Voor de niet-crossers: verwacht geen gravelbike stabiliteit, daar is zo’n cyclocrosser niet mee te vergelijken. Tijdens een snelle afdaling blijft m’n wiel hangen in een spoorgeul. Maar met een kleine bunnyhop kon ik er toch op tijd uitkomen. Het blijft toch altijd hard werken op een crossparcours. Heerlijk!
Schouderen
Dan het tillen van de fiets, iets wat je toch regelmatig moet doen tijdens de cross. De dunne bovenbuis kan je makkelijk met je hand vastpakken en is niet te groot. En ik heb niet echt grote handen. En wanneer je ervoor kiest om te schouderen zorgt de vlakke onderkant ervoor dat de druk op je schouder een beetje wordt verdeeld. De fiets blijft ook goed op z’n plek door die vlakke onderkant. De extra ruimte bij de banden is zeker zichtbaar, maar heb ik niet kunnen testen op het droge parcours. De witte kleur had van mij trouwens wel iets creatiever gemogen.
Dat Stevens een van de paar merken is die nog vol in de cyclocross blijft, is heel erg mooi voor deze prachtige sport. Deze Stevens gaat weer goed met de tijd mee en zal veel te zien zijn op de komende crossen op lokaal en internationaal niveau. Een complete fiets is er dus vanaf € 3.399,-, en als je met tubes gaat rijden dan kan je de wielen gebruiken als trainingswielen. Wil je toch een frameset om de fiets naar eigen wens op te bouwen dan betaal je daar € 2.499,- voor.
Meer info via Stevens of verdeler Carbonbike
